Naš Festival je ove godine ostao bez jednog od svojih najzaslužnijih pregalaca i osnivača – Ljubomira Ljube Reljića.
Ljubomir Reljić je kao diplomirani etnolog počeo da radi u Etnografskom muzeju u Beogradu 1959. godine. U svojoj karijeri kustosa najpre je bio angažovan u Ilustrativnom odeljenju Muzeja na sređivanju fotodokumentacije. Tada je imao priliku da pronađe nekoliko rolni filmskog materijala koji je svojevremeno snimio Petar Ž. Petrović, nekadašnji kolega kustos i jedan od pionira etnografskog filma u Srbiji. To je Ljubi Reljiću bio motiv da etnografski film postane jedan od njegovih naučno-istraživačkih prioriteta. Tokom godina je obogaćivao svoje terensko i stručno iskustvo i postepeno shvatao da je ostalo vrlo malo vremena da se autentična tradicijska kultura Srbije, prvenstveno seoska, zabeleži na filmski način, jer ju je prodor savremene urbane i industrijske kulture lagano potiskivao iz stvarnosti. Njegov pristup filmu se iskazivao na dva načina: jedan je bio da se filmski zabeleži ono što se neposredno dešavalo u određenom trenutku, u svom punom značenju za zajednicu, ali i u sadejstvu s postojećim dokumentima i naučnim pogledima; drugi način je bio da se na osnovu nekog postojećeg etnografskog zapisa rekonstruiše verovatan sadržaj određene tradicije.
Bavio se širokim opsegom tema, i to pretežno iz oblasti duhovne kulture kao što su: običaji životnog ciklusa, slave, kulta mrtvih, pa zatim običaji godišnjeg ciklusa poput Božića, Uskrsa, Đurđevdana, Ivanjdana, te obredne povorke (Lazarice, Poklade, Кrstonoše, Jeremije). Njagov opus obuhvata i doprinos etnografskim i dokumentarnim filmovima o kolektivnim seoskim radovima, materijalnoj kulturi (npr. zanatima) i sl.
Кao zaljubljenik u kinematografiju, uz doprinos obradi pomenutih etnografskih tema, bio je inicijator i osnivač Festivala etnološkog filma koji se od 1992. godine održava u Etnografskom muzeju u Beogradu. Po njegovoj zamisli i pregnuću, Festival je započeo ostvarenjima iz nacionalne televizijske produkcije koji su prikazivali folklor i običaje balkanskih i slovenskih naroda, da bi s vremenom ovaj događaj obuhvatio zavidan obim tema iz kulturne i socijalne antropologije sa svih kontinenata. Ljubomir Reljić snimio je više filmova, od kojih su neki bili u produkciji Etnografskog muzeja u Beogradu, a neki u saradnji sa TV Beograd. U produkciji Etnografskog muzeja rađeni su filmovi Ratarske sveće, Uskrs u Sefkerinu i Sefkerinska Mandalina. Za seriju TV Beograd Srpski istočnici pisao je scenarija i stručne komentare zaviše od 80 emisija. Filmovi Žeđ mrtvih i Božić u Polimlju, na kojima je bio stručni saradnik, dobili su gran-pri na Festivalu u Dablinu (Irska) i gran-pri Međunarodnog festivala etnološkog filma u Beogradu.
Sledeći filmovi u čijem stvaranju je učestvovao će biti prikazani na Festivalu:
Ratarske sveće, r. Siniša Dimitrijević, 1995, 29’
Božić u Polimlju, r. Milan Кnežević, 1997, 35’
Magijski krug sveća, r. Slobodan Simojlović, 2003, 21’
Petrovdan u Semberiji, r. Slobodan Simojlović, 2005, 28’